Ana Sayfa / Neden Müjdeliyoruz?
Müjde’yi Paylaşmak
We join together for the betterment of this world through the Word of God, evangelism, and the deep study of the Word and constant prayer. It is part of the outworking of the love we see on the cross.
Peki Mesih her şeyi yaptıysa, O’nun gerçeğini kabul ettikten sonra bana ne düşer? Elçi Yuhanna şöyle yazar: “Sevgi budur: Tanrı’yı biz sevmiş değildik (sevgiyi insan tarafından başlarsak asla anlayamayız), ama O bizi sevdi ve Oğlu’nu günahlarımızı bağışlatan kurban olarak dünyaya gönderdi.” Sonra devam eder: “Sevgili kardeşlerim, Tanrı bizi bu kadar çok sevdiğine göre biz de birbirimizi sevmeye borçluyuz” (1. Yuhanna 4:10–11). Yuhanna’nın fiiline dikkat edin. Borçluyuz; birbirimizi sevmek bir ‘borç’tur. Sevgi yalnızca soyut bir kavram ya da duygu değildir; Tanrı’nın büyük sevgisine karşılık olarak tüm halkından istenen bir taleptir ve 1. Korintliler 13’ün her zaman için açıkça gösterdiği gibi, başkaları için eylemlerle taşan bir sevgidir. Sevgi talepkârdır. Birinin dediği gibi, Mesih “saygın Hristiyanlığın şatafatı için” ölmedi. Mesih günahlarımız için öldü; onları ortadan kaldırmak ve bizim seven insanlar olmamız için öldü.
Tanrı’nın sevgisini almış olarak, bu sevgiyi O’nun Sözü, müjdecilik, dua ve hizmet aracılığıyla başkalarıyla paylaşmaya çağrılıyız.
Sevmek, Mesih’in gerçeğini ve sevgisini yaymak demektir. Bu dünyanın dertlerine çareyi bulduysak, onu paylaşmak isteriz; çünkü başkalarının da iyileşmesini isteriz.
Biz insanlar çekici insanları, güzel insanları, bizi sevenleri sevmeyi biliriz. Mesih’in sevgisi ise günahkârlar içindir (Rom. 5:8); günahı ortadan kaldıran ve tüm benmerkezciliğimizi azarlayan, böylece sevginin bizim itici gücümüz olmasını sağlayan bir sevgidir. Bu, ilk olarak diğer imanlıları sevmemiz demektir. Evanjelik, kiliseyi, o sevilen topluluğu, Tanrı’nın amacının ayrılmaz bir parçası olarak görür. İkinci olarak da dışarıdakileri sevmek demektir. Seven insanlar olmak demektir; çünkü biz, günahkârlar için ölen O’nun izleyicileriyiz.
Bu, müjdecilikte günahkârlara sahip olduğumuz en iyi armağanı götürmemiz anlamına gelir.
Peki Mesih her şeyi yaptıysa, O’nun gerçeğini kabul ettikten sonra bana ne düşer? Elçi Yuhanna şöyle yazar: “Sevgi budur: Tanrı’yı biz sevmiş değildik (sevgiyi insan tarafından başlarsak asla anlayamayız), ama O bizi sevdi ve Oğlu’nu günahlarımızı bağışlatan kurban olarak dünyaya gönderdi.” Sonra devam eder: “Sevgili kardeşlerim, Tanrı bizi bu kadar çok sevdiğine göre biz de birbirimizi sevmeye borçluyuz” (1. Yuhanna 4:10–11). Yuhanna’nın fiiline dikkat edin. Borçluyuz; birbirimizi sevmek bir ‘borç’tur.
Sevgi yalnızca soyut bir kavram ya da duygu değildir; Tanrı’nın büyük sevgisine karşılık olarak tüm halkından istenen bir taleptir ve 1. Korintliler 13’ün her zaman için açıkça gösterdiği gibi, başkaları için eylemlerle taşan bir sevgidir. Sevgi talepkârdır. Birinin dediği gibi, Mesih “saygın Hristiyanlığın şatafatı için” ölmedi. Mesih günahlarımız için öldü; onları ortadan kaldırmak ve bizim seven insanlar olmamız için öldü.
Tüm Bunları Nasıl Yapabiliriz?
Önümüze konan ölçü, kendi başımıza ulaşamayacağımız bir ölçüdür. Kutsal Ruh’un içimizde yaşaması ve bize güç vermesi, evanjeliğin anladığı biçimiyle Hristiyan yaşamının ayrılmaz bir parçasıdır. “Kutsallaşma” ve “kutsallık” gibi sözcükler, kendi başımıza asla ulaşamayacağımız bir ölçüye duyulan ihtiyaçtan ve Ruh’un imanlıda yaptığı işten söz eder.
YEF Misyon Okulu
Misyon Okulu hakkında bilgi alGenç imanlıları Müjde’yi bilmeleri, öğrenciler olarak büyümeleri ve misyona katılmaları için donatmaya çalışıyoruz. Kutsal Kitap çalışması, dua, müjdecilik ve pratik hizmet eğitimi aracılığıyla katılımcılar Tanrı’nın Sözü’nü paylaşmaya, başkalarına hizmet etmeye ve Müjde’yi kampüslere ve uluslara taşımaya hazırlanır.
